Thursday, November 18, 2010
ഇരുവട്ടം...
Tuesday, June 22, 2010
ഇവിടം സ്വര്ഗമാണോ?

Saturday, May 8, 2010
എന്റെ ഒരു യാത്ര.....

Monday, May 3, 2010
"സ്നേഹ പൂര്വ്വം സുധര്മ്മ ചേച്ചി ".

ചിലപ്പോള് ദിവസങ്ങള്, ആഴ്ചകള്, മാസങ്ങള്, വര്ഷങ്ങള് എടുക്കും ആ കഥയുടെ ഒരു ജനനത്തിനായി. ഒരു പക്ഷെ എഴുത്തുകാരനെ ചില സന്ദര്ഭത്തില് നമ്മള് ഭ്രാന്തന് എന്ന് വരെ വിളിച്ചേക്കാം..
" ദേവാ, വീട്ടില് പോകണ്ടേ? ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞല്ലോ. പിന്നെന്ത പോകാത്തെ ? "
ശരത്തിന്റെ വിളിയാണ് ദേവനെ ചിന്തയില് നിന്നും ഉണര്ത്തിയത്.
" ശരത്, നീ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ആയതു യാതൃശ്ചികം. ഒരു കഥയില് എന്നപോലെ. എന്നാല് ഇപ്പൊ കുറച്ചു നാളുകള് ആയി എന്റെ ഉറക്കത്തില് പോലും ആരൊക്കെയോ വരുന്നു. ഞാന് അറിയാത്ത കുറെ ആളുകള്. എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു, സഹായിക്കണം എന്നും മറ്റും. "
" മോനെ, നീ നോര്മല് അല്ലെ? അമ്മ വിളിക്കുമ്പോ എനിക്ക് സമാധാനം പറയേണ്ടത... ഹ ഐഹ .. നീ വാ.. ഇപ്പൊ തന്നെ കുറെ ലേറ്റ് ആയി. ഇനിയും ലേറ്റ് ആയാല് നമ്മള് ട്രാഫിക്കില് കുടുങ്ങും. പിന്നെ നമ്മള് സഹായിക്കണേ എന്ന് പറയേണ്ടി വരും. "
യാത്രയില് മുഴുവന് ദേവ് ആകെ മൌനി ആയിരുന്നു. വീട്ടില് എത്തിയ പാടെ അവന് കടല് കരയിലേക്ക് പോയി. അതാണല്ലോ അവന്റെ പതിവ്. മനസ്സ് ശെരി അല്ലെങ്കില് അവന് കടല് കരയില് പോകും. കടലിനോടും തിരകലോടും തന്റെ ദുഖങ്ങളും, ആശങ്കകളും പങ്കുവച്ചു അങ്ങനെ കുറെ നേരം. ......
അവന് നേര്ത്ത ഇരുട്ടില് മറയുന്നത് നോക്കി ശരത് നിന്ന്. പിന്നെ വീട്ടിലേക്കു കയറി പോയി. കുറെ നേരം അവന് ഒറ്റക്കിരിക്കട്ടെ......
ജുമെരയിലെ വില്ലയുടെ മട്ടുപ്പാവില് നിന്നാല് കടല്ക്കര നന്നായി കാണാം. ശരത് ഡ്രസ്സ് മാറി മട്ടുപ്പാവിലെത്തി. ദൂരെ ദേവനെ ഒരു ചെറു നിഴല് എന്നപോലെ കാണാം. ആരോ അവന്റെ ഒപ്പം ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ?
ആരാണാവോ?... അപ്പോളാണ് ശരത് ദേവന്റെ മേശപുരതിരിക്കുന്ന ഒരു എഴുത്ത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
അയ്യാള് അത് കയ്യിലെടുത്തു.
" ദേവുമോന് സ്നേഹ പൂര്വ്വം... "
മോനെ, ഞാന് നാളെ രാവിലെ ഈ നാടിനോട് വിട പറയുകയാണ്. കഴിഞ്ഞ എട്ടു വര്ഷമായി ഞാന് അനുഭവിച്ച യാതനകള് എല്ലാം തീര്ത്തു തന്നു, എന്നെ ഈ നാട്ടില് നിന്നും രക്ഷപെടാന് സഹായിച്ച നിന്റെ നല്ല മനസ്സിന് ഈശ്വരന് നല്ലത് മാത്രം വരുത്തും.
പല വീടുകളിലും ജോലി ചെയ്തു , ഒരു ചെറിയ മേശക്കു ചുവട്ടില് അന്തിയുറങ്ങി, എന്റെ കുഞ്ഞു മകളുടെ കുട്ടി കുപ്പായം കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ഞാന് ഉറങ്ങിയ എത്ര എത്ര നാളുകള്.
വിവാഹത്തിന്റെ രണ്ടാം വര്ഷം വിധി തട്ടി എടുത്ത എന്റെ മോഹനേട്ടന്റെ ആഭാവം ഒട്ടും അറിയിക്കാതെ, എന്റെ കുഞ്ഞിനെ വളര്തനായി ഈ മണല് കാട്ടില് വിഴുപ്പലക്കിയും, നിലം തുടച്ചും ഞാന് സമ്പാദിച്ച ആ നോട്ടുകള്ക്ക് എന്റെ മണിക്കുട്ടിയെ രക്ഷിക്കാനയില്ലല്ലോ.... ആശുപത്രി കിടക്കയില് അവസാനം അവള് എന്നെ കാണാന് കൊതിചിട്ടുണ്ടാകില്ലേ? ഒരു പക്ഷെ ഇടക്കിടെ ഞാന് അധികം സമ്പാദിക്കാന് തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി ഈശ്വരനും, പിന്നെ എന്റെ മോഹനേട്ടന്റെ ആത്മാവിനും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല...... ആരോരും തുണ ഇല്ലാതെ, വീട്ടുവേലക്കാരിയായ , കാണാന് ഇത്തിരി കൊള്ളാവുന്ന എന്നോട് അന്നാദ്യമായി , മനോഹരന് എന്ന ആ കണ്ണുര്കാരന് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്, എന്നിലും വറ്റി വരണ്ട വികാരങ്ങള് തല പൊക്കി പോയത് തെറ്റാണെന്ന് തോന്നിയില്ല. ആദ്യം ആദ്യം അവനില് ഞാന് എന്റെ തണല് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഒന്നാകാന് തീരുമാനിച്ചു. എന്റെ മണിക്കുട്ടിക്കു ഒരു അച്ഛന്... ഭാര്യ ഉപേക്ഷിച്ച അയാള്ക്കും അത് സമ്മതമായിരുന്നു. എന്നാല് പിന്നെ ഒരിക്കല് ഒരു അവധി ദിവസം അയാളുടെ സുഹൃത്തിന്റെ കൂടെ അന്തിയുറങ്ങാന് പറഞ്ഞപ്പോള്, ഞാന് അക്ഷരാത്ഥത്തില് ഞെട്ടി പോയി.
തലയ്ക്കു പിടിച്ചു പോയ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയില് അയാളും, അയാളുടെ കൂട്ടുകാരനും കൂടെ എന്നില് പടര്ന്നു കയറിയപ്പോള് അന്നാദ്യം എനിക്കെന്നോടു പക തോന്നി. ഒടുവില് എന്റെ നേര്ക്ക് കുറെ പച്ച നോട്ടുകള് വാരി എറിഞ്ഞു അയാള് പോകുമ്പോള് പറഞ്ഞത് അവ്യക്തമായി ഞാന് കേട്ട്...
മനോഹര, ഇത് കൊള്ളാംഇനിയും ഞാന് വരും.. എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും ഞാന് തരാം... "
എന്റെ ശരീരത്തിന് വില കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.. വേശ്യ എന്ന പുതിയ ഒരു പേര് കൂടി. ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ? അപ്പോള് എന്റെ കുഞ്ഞു മണിക്കുട്ടിയുടെ മുഖം എന്റെ മനസ്സില് തെളിഞ്ഞു..
അയാള്ക്ക് അടിമപ്പെട്ടു, പല രാത്രികള് പലര്ക്കായി സുഖം പകര്ന്നു നല്കുമ്പോള്, ഈ മണല് കാട്ടിലെ മറ്റൊരു ഗതികിട്ടാ പെണ്ജന്മത്തിലേക്കു ഞാനും വലിചെരിയപ്പെടുക ആയിരുന്നു.
മരണക്കിടക്കയില് എന്റെ മകള് വേദന കൊണ്ട് പിടയുമ്പോള്, അതൊന്നും അറിയാതെ ഒരു പകല് മാന്യന്റെ രതി വൈക്രിതങ്ങള്ക്ക് എന്റെ ശരീരം വേദി ആകുകയായിരുന്നു... ഒടുവില് ആ വാര്ത്ത അറിഞ്ഞപ്പോള് വീണ്ടും ആത്മ ഹത്യക്ക് ശ്രമിച്ചു.. എന്നാല് അതിനും ഞാന് വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു......
വര്ഷങ്ങള് പോയത് ഞാന് അറിഞ്ഞതെ ഇല്ല... ഒടുക്കം ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില് അയാളുടെ കയ്യില് നിന്നും രക്ഷ പെട്ട് ഞാന് ഒരു മലയാളി വീട്ടില് എത്തി. അപ്പോള് മാത്രമാണ് ഞാന് ആ സത്യം അറിഞ്ഞത്. ഇവടെ താങ്ങുവാന് ഉള്ള യാതൊരു രേഖയും എന്റെ കയ്യില് ഇല്ല. .... അനധികൃത താമസക്കാരി...
എന്നെ പോലെ ഈ നാട്ടില് ഒരു രേഖയും ഇല്ലാതെ, ജീവിതത്തിന്റെ കയ്പ്പ് നീര് കുടിച്ചു, വേദനയോടെ ദിനങ്ങള് തള്ളി നീക്കുന്നവര്ക്കായി നിങ്ങള് തെളിച്ചു തന്ന പൊതു മാപ്പ് എനിക്ക് രക്ഷ ആകുന്നു... എന്റെ കഥ കേട്ട് എന്നെ രക്ഷ പെടുത്താന് മോന് കാണിച്ച ആ നല്ല മനസ്സ് ദൈവം കാണുന്നുണ്ട്..
സ്നേഹത്തോടെ, പ്രാര്ഥനയോടെ
സുധര്മ്മ ചേച്ചി...."
ഈ കത്താണോ അവന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നത്? ഓ നേരം ഒത്തിരി ആയി.. അവന് ഇത് വരെ വന്നില്ലല്ലോ.. ശരത് ബീച്ചിലേക്ക് നടന്നു.
ദേവനൊപ്പം അവിടെ ഒരു സ്ത്രീ കൂടി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി...ആകെ തരിച്ച മുഖവുമായി ദേവനും...
അവര് എന്നെ കണ്ടിട്ടാകണം, പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. അവര് പോകാനായി യാത്ര പറയുമ്പോളും ദേവന് ആകെ തരിച്ചു തന്നെ നില്ക്കുകയാണ്......
കടല് കരയിലെ ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവര് നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള് ദേവന് അവ്യക്തമായി പറഞ്ഞു...
"ശരത്, അത് സുധര്മ്മ ചേച്ചി... നാളെ പൊതു മാപ്പില് നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു, നീണ്ട എട്ടു വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം..
കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങള്... ഏറെ കുറെ ഈ പൊതുമാപ്പിന്റെ കാമ്പയിന് തുടങ്ങിയപ്പോ മുതല് ഈ ഒരു കഥാപാത്രം എന്നില് ഉടലെടുത്തിരുന്നു.. ഒരു കത്തിലൂടെ ഞാന് ഇവരെ കഥയുടെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ട് വരിക ആയിരുന്നു..
ആ കഥ ഞാന് ഇന്നലെ രാത്രി എഴുതി തീര്ന്നത്തെ ഉള്ളു. ഞാന് പറഞ്ഞില്ലേ, സ്വപ്നത്തില് ആരോ വരുന്നു എന്നെല്ലാം...
അതാ.. എന്നെ തേടി എന്നപോലെ വന്നു... ഞാന് എഴുതിയ കഥ എന്റെ മുന്നില് ജീവനോടെ പറഞ്ഞു തന്നു... ഒടുക്കം... ഇതാ നാളെ അവര് പോകുന്നു... "
" അപ്പൊ നിന്റെ ടേബിളില് കണ്ട ആ എഴുത്ത് ഇവര് നിനക്കെഴുത്യതല്ലേ? "
" അല്ല , അത് വെറും കാല്പ്പനികത... യാതാര്ത്ഥ്യം അതാ ഈ ഇരുട്ടില് നിന്നും നാളെ വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്കു പോകുന്നു.. ......
എന്താ ശരത് എനിക്ക് മാത്രം ഇങ്ങനെ? "
ശരത്തിന് ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... തന്റെ തോളില് ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ദേവന് എന്ന ഈ മനുഷ്യനെ ഒരനിയനായി കിട്ടിയ താന് എത്ര ഭാഗ്യവാന്......
അപ്പോളും... ജുമേര ബീച്ചില് ആ നേര്ത്ത തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു....
Wednesday, April 28, 2010
കൃഷ്ണന് തേടി അലയുകയാണ്... ആ രാധയെ...

Sunday, April 18, 2010
ഒരു വേറിട്ട വിഷു കൈനീട്ടം-2

ഒരു വേറിട്ട വിഷു കൈനീട്ടം. 1

Sunday, April 11, 2010
കറുത്ത സ്കാര്ഫ് ഇട്ട പെണ്കുട്ടി.

Wednesday, April 7, 2010
ഈ മാഷിന് ഇതെന്തു പറ്റി ?
ആന വായ പൊളിക്കുന്ന പോലെ ഉറുമ്പിനു വായ പൊളിക്കാന് പറ്റുമോ?
നമ്മള് ശെരിക്കും ചിന്തിക്കേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു.
കാരണം കുറച്ചു നാളായി മലയാള സിനിമാ പ്രവര്ത്തകര്ക്കിടയില് അതാണല്ലോ സംഭവിക്കുന്നത്.
തിലകന് എന്ന നടനെ നമ്മള് അംഗീകരിച്ചതാണ്. മലയാളത്തില് തിലകന് സമം തിലകന് മാത്രം. നമ്മള് അദ്ധേഹത്തിന്റെ കഴിവിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്ന് വച്ച് അദ്ദേഹം പറയുന്ന എന്ത് അസംഭന്ധവും നമ്മള് ചെവിയോര്ത്തു കൂടാ.
അതെല്ലാം അമ്മ പരിഹരിച്ചോളും. കാരണം അമ്മ കുടുംബത്തിലെ കാരണവര് ആണല്ലോ അദ്ദേഹം. ഇതു വീട്ടിലും അല്പസ്വല്പം അസ്വാരസ്യങ്ങള് ഉണ്ടാകും.
അല്ലെങ്ങില് എന്ത് രസം.
എന്നാല് ഈ മാഷ് എന്തിനാ ചുമ്മാ വേലിയില് കെടക്കുന്ന പാമ്പിനെ എടുത്തു പറയാന് വയ്യാതിടത് വച്ചിട്ട് മോന്ഗുന്നെ ?
മോഹന്ലാല് വിഗ് വച്ച് അഭിനയിച്ചാല് മാഷിനെന്താ ? മമ്മൂട്ടി സണ് ഗ്ലാസ് മാറി മാറി ഉപയോഗിച്ചാല് മാഷിന് എന്തെങ്ങിലും പറ്റുമോ? അല്ല ഈ മൂപ്പിലാനു വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലേ? ആരെങ്കിലും വക്കാലത്ത് വാദിക്കാന് പറഞ്ഞോ?
ഞാന് സിനിമ കാണാറില്ല എന്ന് മാഷ് പറയുന്നു. പിന്നെ എന്തിനാ മാഷ് വെറുതെ നമ്മളെല്ലാം ഇഷ്ട്ടപെടുന്ന ലാലേട്ടനെ പറ്റി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നേ ?
അതും ഇടക്കിടെ എല്ലാ ചാനലുകാര്ക്കും ചുമ്മാ പണി കൊടുക്കുന്നെ?
ഓഹോ ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി,
പഴശ്ശിരാജാ ആയും, മാടമ്പി ആയും എല്ലാം മമ്മുക്കയും ലാലേട്ടനും ഇങ്ങനെ ബിഗ് സ്ക്രീനിലും ടി വി യിലും ആടി പാടുമ്പോ തന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന തോന്നല് മാഷിന് ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.
അല്ലെങ്ങില് ഒന്നാലോചിച്ചേ? മാഷ് ചുമ്മാ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും വര്ഷം ഉണ്ടോ?
ഓഹോ ഇപ്പോള് aപിടികിട്ടി . ഇതൊക്കെ പ്രായമാകുമ്പോള് ഉണ്ടാകുന്ന ഒരസുഖമ. നമ്മള് അതിനെ " ചെന്നി " എന്ന് വിളിക്കാം. മാഷിന് അതുണ്ടോ എന്ന് ബന്ധുക്കള് നോക്കണ്ടാതാണ്. അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ വീട്ടില് ഇന്ന പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നു പുറമേ നിന്ന് മറ്റുള്ളവരെ കൊണ്ട് എന്തിനാ പറയിക്കുന്നെ? ഇത്രയും വിവരം ഉള്ള മാഷ് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് ശെരിയാണോ? വാര്ത്തയില് നിറഞ്ഞു നില്ക്കാനായി എത്ര നല്ല മാര്ഗങ്ങള് ഉണ്ട്? നമ്മള് മാഷിനെ കൂടുതല് ഇഷ്ട്ടപെട്ടേനെ. മാഷെ ദയവു ചെയ്തു നല്ല കാര്യങ്ങള് ചിന്തിക്കു. പറയു പ്രവര്ത്തിക്കു.
അല്ലെങ്കിലും അംഗീകാരവും ബഹുമാനവും നമ്മള് പിടിച്ചു വാങ്ങേണ്ടതല്ല.
അത് വരും. പക്ഷെ നമ്മള് അതിനായി ശ്രമിക്കണം.
അല്ലെങ്കിലും മാഷെ പ്രായം ഇത്ര ആയില്ലേ? കാശിയിലും രാമേശ്വരത്തും ഒന്ന് പോയി കൂടെ? അത്ര എങ്കിലും പുണ്യം മാഷിന് കിട്ടും. ( ഞങ്ങള് മലയാളികള്ക്ക് കുറച്ചു സമാധാനവും )
N.B : തിലകന് സാറിനെയും ഒന്ന് ശ്രധിച്ചോള് കേട്ടോ. പ്രായം ആയതല്ലേ. ഇനി മാഷിന് സൂചിപ്പിച്ച അതെ അസുഖം ആയിരിക്കുമോ?
എന്തായാലും നമുക്ക് പ്രഷര് ഒന്നും കൂട്ടണ്ട. നമുക്ക് ലാലേട്ടന്റെയും മംമുക്കയുടെയും എല്ലാം നല്ല സിനിമകള്ക്കായി കാത്തിരിക്കാം.
Monday, April 5, 2010
ചക്കിനു വച്ചത് കൊക്കിനു കൊണ്ടേ...
വീണ്ടും കുട്ടിക്കാലം ..
കേള്ക്കുമ്പോള് അത്ഭുദം തോന്നുന്നോ? ഈ പ്രായത്തിലും കുട്ടിക്കാലമോ??? ഹ ഹ ഹ ... പേടിക്കണ്ട .. കദന കഥകള് പറഞ്ഞു ഇനി കുറച്ചു നാള് കരയിക്കണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് ഞാന് എന്റെ കുട്ടികാലത്തെ കുറച്ചു കൂടി ചില വീര കഥകള് പറയാം എന്ന് വിചാരിച്ചത്..
ആദ്യമായി ഞാന് ജീമോട്ടനോടും തുളസി ചേച്ചിയോടും മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു. ഇത് ഇവടെ പറയണം എന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല. എന്നാലും പറയാതെ വയ്യ. പ്രത്യേകിച്ചും തുളസി ചേച്ചി പറയണ്ട എന്ന് റിക്വസ്റ്റ് ചെയ്തത് കൊണ്ട്.
സംഭവം നടക്കുമ്പോള് എനിക്ക് ഏകദേശം പത്തു വയസ്സുണ്ടാകും. ഞങ്ങള്ക്ക് അവധിക്കാലം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ കാണുമ്പോള് പൂത്തു നില്ക്കുന്ന മാവും പിലാവും പിന്നെ എന്നാ ഫല വൃക്ഷങ്ങളും ഒന്ന് ഒളിക്കാന് ശ്രമിക്കും. കാരണം ഞങ്ങള് ഇതു മരത്തെ ആണ് ഞങ്ങള് ശത്രുക്കളായി കണ്ടു യുദ്ധം നടത്തുന്നതെന്ന് പറയാന് പറ്റില്ലല്ലോ. ഞങ്ങള് ചെയ്യുന്ന മൂന്നംമുരകളില് ദേഹമാകെ മുരിവേട്ടിരിക്കുന്നശത്രുക്കളെ പോലെ ഞങ്ങളുടെ കല്ലേറും കമ്പി കൊണ്ടുള്ള കുത്തും എട്ടു അവശരായി പോകാന് ഇതു മരമാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുക ?
എന്തായാലും ഞങ്ങള് പടിഞ്ഞരയിലുള്ള സകല മരങ്ങളും പാക്കിസ്ഥാന് പട്ടാളക്കാരായി കണ്ടു യുദ്ധം ചെയ്യും. അതില് പാവം വാഴയും കപ്പയും എല്ലാം പെടും. എന്നാല് ഇതിനൊരു മറുമരുന്നായി വൈകുന്നേരം മൂന്നു ചാര വനിതകളുടെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങള്ക്ക് സര്വ സൈന്യാധിപ ഹേമലത കുഞ്ഞമ്മ നല്ല ചൂരല് ശിക്ഷ വിധിചിട്ടുണ്ടാകും. ( നമുക്കാ ചാര വനിതകളെ യഥാ ക്രമം തുളസി- ഉണ്നിയംമയുടെ മകള്, രേഷ്മി- എന്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങള്,അനുകുട്ടി - രേമ കുഞ്ഞമ്മയുടെ മകള് )
രാത്രിയില് വല്ലാതെ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞും എന്നാല് ഇടക്കിടെ പകല് കഴിച്ച മാമ്പഴത്തിന്റെ രുചി തന്ന സ്വാദ് ഓര്ത്തു സന്തോഷിച്ചും എങ്ങനെയോ ഉറങ്ങും.ഈ ചാര പ്രവര്ത്തിയുടെ മാസ്റ്റര് ബ്രെയിന് എന്നത് തുളസി ചേച്ചി ആണെന്ന് ഞങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലായി.എങ്ങനെ ഒരു മുട്ടന് പണി കൊടുക്കണം . വല്യേച്ചി ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഭയങ്കര പാരായ. പിന്നെ വല്ലാത്ത ഭരണവും. കുറച്ചു നാള് മുന്പ് ഞങ്ങള് ഉണ്ജളില് നിന്നും ഒന്ന് തള്ളിയിട്ടാതെ ഉള്ളു. അത് പിന്നെ കയറിന്റെ കുഴപ്പം എന്ന് പറഞ്ഞു അടി കൊല്ലാതെ രക്ഷ പെട്ട്.
ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. ഞാനും മനികുട്ടനും ചെട്ടുട്ടനും അഭിയും അരുനപ്പനും എല്ലാം വല്ലാതെ തല പുകഞ്ഞാലോചിച്ചു. എന്നാല് ഞങ്ങള് പോലും അറിയാതെ തുളസി ചേച്ചിയോട് വല്ലാതെ ദേഷ്യം ഉള്ള മറ്റൊരാള് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ജീമോട്ട. ഞങ്ങളെക്കാള് മൂത്തതാണ് ആശാന്. ആശാനെ ഇതിനോ നല്ലവണ്ണം അടി കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട് തുളസി ചേച്ചി. ഞങ്ങള് മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ ജീമോട്ടനോട് കൂടി. പുള്ളിക്കാരന് ഇടക്ക് കാലു വാരും. എന്നാല് ഈ കാര്യത്തില് വനിതാ ബില്ല് പാസ്സാക്കാന് ഒന്നിച്ചു നിന്ന സോണിയ-സുഷമ സക്യാതെ പോലെ എന്ന് വിചാരിച്ചു.
പദ്ധതി പ്ലാന് ചെയ്തു. സൈക്കിള് പഠനം. തുളസി ചേച്ചിയെ കൊണ്ട് സൈക്കിള് പഠിപ്പിക്കുക. തുളസി ചേച്ചി സൈക്കിള് ഓടിക്കാറുണ്ട്. അപ്പോള് ഞങ്ങളെ പഠിക്കാന് പറയുക. ജീമോട്ടക്ക് സൈക്കിള് നന്നായി അറിയാം ( പുള്ളിയുടെ വാദം- ഞങ്ങള്ക്ക് അറിയില്ല) . സംഭവം ഇങ്ങനെയാണ് പ്ലാന്. ജീമോട്ടനെ തുളസി ചേച്ചി സൈക്കിള് പഠിപ്പിക്കണം. ആദ്യം പുള്ളിക്കാരന് സൈക്കിള് അറിയാത്ത പോലെ അഭിനയിക്കും. പിന്നെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാല് സൈക്കിള് കൊണ്ട് പോയി എവിടെയെങ്കിലും ഒളിപ്പിക്കും. അപ്പോള് തീര്ച്ചയായും തുളസി ചേച്ചിക്ക് നല്ല തല്ലു കിട്ടും.
ഹ ഹ ഹ അഹ ജീമോട്ട, ബുദ്ധിമാനെ, നേതാവേ...
നാളത്തെ ആ സുന്ദര ദിവസം സ്വപ്നം കണ്ടു ഉറങ്ങാന് കിടന്നു. അപ്പോള് അമ്മമ്മ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " രാജുവും മണിയനും ഇന്ന് ഭയങ്കര അനുസരണ കുട്ടന് മാരനല്ലോ... ഹേമേ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോ ഇടവമാസത്തിലെ ഈ തെളിച്ചം നാളത്തെ പെരുമഴക്ക... "
അതിന്റെ അര്ഥം അന്ന് പിടി കിട്ടിയില്ല. y
എന്തായാലും പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞങ്ങള് റെഡി ആയി . തുളസി ചേച്ചിയോട് കുറെ മാമ്പഴവും ഒക്കെ കൊടുത്തു സോപ്പ് ഇട്ടു സംഭവം അവതരിപിച്ചു. ആദ്യം ജീമോട്ടനെ പഠിപ്പിക്കുക. പിന്നെ വഴിയെ ഞങ്ങളെ എല്ലാം. സമ്മതിച്ചു.
ആഹ. സന്തോഷം. മറ്റു ചാര വനിതകളെ ഞങ്ങള് ആ ഭാഗത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചില്ല. പദ്ധതി പൊളിഞ്ഞാല് പിന്നെ ദൈവമേ.... ഉള്ള വടി എല്ലാം എടുത്തു ഞങ്ങള്ടെ മേത് ഹെമാച്ചിട്ട തായമ്പക നടത്തും.
ജീമോട്ട വളരെ ഭവ്യതയോടെ , ബഹുമാനത്തോടെ തുളസി ചേച്ചിയെ ഗുരു സ്ഥാനത് കണ്ടു സൈക്ലില് കയറി ഇരുന്നു. പിന്നെ യുദ്ധത്തിനു പോകുന്ന ചേകവന്മാര് കുതിര പുറത്തിരുന്നു നോക്കുന്ന പോലെ ഒരു നോട്ടം. തുളസി ചേച്ചി ആദ്യ പാഠങ്ങള് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു. ജീമോട്ടന്റെ അഭിനയം കണ്ടപ്പോള് സത്യമായിട്ടും " എന്തെ എന്റെ ചേട്ടനെ സത്യന് അന്തിക്കാട് കാണാതെ പോയത് " എന്ന് ഓര്ത്തു പോയി. ഓഹോ എന്തൊരു ഭാവാഭിനയം. സമയം അങ്ങനെ നീങ്ങുന്നു. പിന്നെ സംഭവിച്ചത് ഓര്ക്കാന് കൂടി വയ്യ. സൈക്കിള് അറിയാം എന്ന് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞ ജീമോന് ചേട്ടന് സത്യത്തില് അഭിനയിക്കുകയയിരുന്നില്ല. സത്യത്തില് പുള്ളിക്കാരന് അറിയില്ലായിരുന്നു. സൈക്കിള് കയ്യില് കിട്ടിയാല് അടുത്തുള്ള കാനയില് തള്ളി ഇട്ടു അത് കേടു വൃത്തം എന്നായിരുന്നു ആസഹ്ന്റെ പ്ലാന്. എന്നാല് തുളസി ചേച്ചി ചെയ്തതോ.. ഒരു ചെറിയ ഇറക്കത്തില് വച്ച് ആഞ്ഞു അങ്ങ് തള്ളി വിട്ടു.
ആഹ ... പ്രിത്വി മിസ്സൈല് പോലെ അടുത്തുള്ള പോസ്റ്റില് ഒരൊറ്റ ഇടി.
പിന്നെ സംഭവിച്ചതോ.. അടുത്ത് കട നടത്തുന്ന മത്തായി ചേട്ടനും, പിന്നെ സത്യന് ചേട്ടനും എല്ലാം ഓടി വന്നു ജീമോട്ടനെ എടുത്തു പോക്കുന്നു. ഇടക്കാരോ പറയുന്ന കേട്ട്
" കൈ ഓടിഞ്ഞിട്ടുന്ടെന്ന തോന്നുന്നേ..."
നോക്കുമ്പോ തുളസി ചേച്ചിയുടെ പൊടിപോലും ഇല്ല കണ്ടു പിടിക്കാന്.
എന്തായാലും വൈകിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലില് കയ്യില് പ്ലസ്റെര് ഇട്ടു കിടക്കുന്ന ജീമോട്ടനെ കാണാന് പോകുമ്പോ ജീമോട്ടന് ചോദിച്ചു.
എന്താടാ രാജു നിന്റെ കാലില്?
"അവനെ അമ്മ കെട്ടിയിട്ടടിച്ചു. നമ്മള് പ്ലാന് ചെയ്തതെല്ലാം രേഷ്മിയും അനുമോലും കേട്ടാരുന്നു. അവലുംമാര് എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു." മണികുട്ടന് ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് റിപ്പോര്ട്ടര് ആയി.
അപ്പൊ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലെട മണിയ? ജീമോട്ടാണ് ആകാംഷ.
അന്നേരം ഞാന് അവന്റെ ഷര്ട്ട് പൊക്കി. അവന്റെ പുറത്തു വല്യ രണ്ടു പാട്. " അതെ അമ്മ അടിച്ചപ്പോ അവന് ഓടാന് നോക്കി. അപ്പൊ അമ്മ വടി വച്ച് അവന്റെ പുറത്തു അടിച്ചതാ... എന്നാലും ചേട്ടന് ഈ ചതി ഞങ്ങളോട് ചെയ്യന്ടരുന്നു കേട്ടോ "
ഇതെല്ലം കേട്ട് കൊണ്ടിരുന്ന അമ്മയും, ചന്ടുരുംമയും , രേമാചിട്ടയും, ഹെമാചിട്ടയും ഉണ്നിയമ്മയും എല്ലാം ഉറക്കെ ഉറക്കെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങള്ക്ക് പിന്നെ ഒരാഴ്ച കളിയാക്കലിന്റെ കഷ്ടകാലം എന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ...
ഇന്നതോക്കെ ഊര്ക്കുമ്പോ എന്ത് രസം. ഇടക്കിടെ ഫോണിലും സ്ക്യ്പിലും മെയിലിലും എല്ലാം ഇത്തരം പഴയ കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞു ചിരിക്കുമ്പോ അറിയാതെ ഓര്ത്തു പോകാറുണ്ട്.
വേണ്ടിയിരുന്നില്ല.. ഈ വലുതാവല്. മുറിവേറ്റ ആ കാല്മുട്ടുകള് തന്നെ ആയിരുന്നു മുരിവേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഹൃദയതെക്കള് നല്ലത്........
ഇനിയും കൊതിയോടെ കാത്തിരിക്കാം ഞാന്.....
ആ ബാല്യ കാലത്തിനായി....